| تبليغات | X |
با سلام، با آغاز بهار 1387 همچنان محكوميت فعّالان جامعة مدني، دانشجويان، كارگران ، معلّمان و اقلّيتهاي قومي و مذهبي ادامه يافته، زندان و شلاّق به آنان ابلاغ شدهاست.
بر اساس مواد 20 و23 قانون اساسي كشورمان، هر فردي حق آزادي عقيده و بيان دارد و اين حق مستلزم آن است كه كسي ازداشتن و بيان عقايد خود يا دريافت و انتشار آن بيم و نگراني نداشته باشد. همچنين بر اساس مادّة 27 همين قانون، هرشخصي آزادي تشكيل اجتماعات، مجامع و انجمنهاي مسالمتآميز را دارد..
از سوي ديگر بر اساس مادة43 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران ، تأمين استقلال اقتصادي جامعه و ريشهكن كردن فقر و محروميت و بر آوردن نيازهاي انساني و رشد او ، با حفظ آزادگي ، از ضروريات است و تأمين نيازهاي انساني نظير مسكن، خوراك و پوشاك و آموزش و پرورش، درمان و تأمين كار براي همه تاجايی كه نيازهاي روزمرة انسان برطرف شود و به خودسازي معنوي و اجتماعي و سياسي بپردازد، از اهداف اعلام شدة جمهوري اسلامي است. آيا اين روش درستياست كه بخشهايي از جامعه را كه عملاً بهبود زندگي مردم را پيميگيرند و در راه آن تلاش ميكنند، به زندان محكوم كنيم؟ يا باحكم شلاّق آنان را تحقير کنيم؟
ما جنگ نمیخواهیم!
هموطنان را به امضاء بیانیه فوق دعوت می کنیم. لطفا اسامی خود را در قسمت «نظرات» وارد کنید.
و یا با ایمیل آدرس peace.publicrelation@gmail.com تماس حاصل کنید.
هرسال، در نيمة بهار هفتهاي به قدرداني از زحمتها و رنجهاي دو همراه اختصاص داده می شود: كارگر و معلّم. در ميان اين همه نمود از ثروت كلان و اسراف بيامان صاحبان مشاغل آزاد كم و بيش آسان، اين این دو همراه هستند كه گلو پاره ميكنند و دست پينه ميزنند، كم توقّّع و پركار بودند. كارگر ميخواست اورا كار و حرفهاي باشد و شغلي "امن" تا لقمهاي حلال براي خانوادهاش ببرد و معلّم حقوقي به موقع و درخور زيستي آبرومند.
این درحالی است که هر روز در اخبار می خوانیم و می شنویم که:
"فرهنگيان بازنشستة سال 85 هنوز پاداش خود دريافت نكردهاند..."
" زمزمة پرداخت اين مطالبات به صورت سهام عدالت شنيده ميشود..."
"در سالهاي گذشته بيشترين افزايش حقوق فرهنگيان در دوران آقاي خاتمي صورت گرفت. از سال 1384 به هنگامي كه نفت گرانتر شد، افزايش حقوق فرهنگيان با توجه به افزايش نرخ تورم نسبت عكس داشتهاست."
"قيمت نفت به بشكهاي 110 دلار رسيد..."
"طبق گفتة بانك مركزي نرخ تورم به بالاي 20/درصد رسيد...."
"دولت اعلام نمود، افزايش حقوق فرهنگيان درسال حدود5/ درصد بودهاست...."
و هزاران خبر از این دست،
اکنون ما مادران صلح ایران همزمان با ماه تقدیر از کارگران و معملمان هم آوا با همه مردم ایران می پرسیم : اين همه تعارف و تجليل از مقام معلّم و کارگر چه سود اگر حقوق مسلّم آنها بهموقع داده نشود؟
به چه گناه به هنگام شكايت به خانة ملّت، به توهين و تازيانه تارانده ميشوند و هنوز تني چند در بند اتّهام. كجاست آن دادگاه صالحي كه محكوميتهاي سنگين از آنها بردارد و محروميتاز حقوقشان را لغو كند؟
بي ترديد سعادت و توسعة همة ملّت در گرو آسايش و ترقّي همة اقشار و اصناف و حتّي نحلهها و جريانهاي فكري و فرهنگي درون آن است و درخت صلح هنگامي به بار مينشيند كه عدالت در خاكش ريشه دوانيده باشد.
به اميد آن روز
مادران صلح ايران
هرغنچة اميد كه روييده بر چمن
حاصل ز پينة دستاني مصمّم است
خانه برپا و شهر در گردش و نشاط
اين كارگه زنده به كاري مسلّم است
گروه مادران صلح که پیش از این نامه ای خطاب به مسولان کشور با بیش از 600 امضا ی مادر ایرانی منتشر کرده بودند نامه ای نیز خطاب به مردم ایران نوشته اند .
شایان ذکر است که بیش از 400 نفر نیز از نامه مادران صلح حمایت کرده بودند.
متن نامه مادران صلح خطاب به مردم ایران چنین است:
