پيام مادران صلح ايران
همميهنان عزيز
ما جمعي از مادران اين سرزمين، با توجّه به وضعيّت مخاطرهآميز و پر تنشي كه كشورمان و منطقه درآن بسر ميبرد و با توجّه به بيكاري، تورّم و گراني ناشي از سياستهاي ناكارآمدي كه آسيبهاي اجتماعي در پي دارد، بر آن شديم تا با مرور تجربة مشتركمان، همگان را به چارهانديشي فراخوانيم.
متأسّفانه بارديگر مسئلة تحريم و سياست نهجنگ و نهصلح گريبان ملّت ايران را گرفتهاست و انرژي و اندوختة آنان را به تاراج ميبرد. همان تحريمهايي كه پيش و پس از جنگ 8 ساله شاهد خسارت هاي مادي و معنوي آن بوديم و تأثير آن را در عقب ماندن از غافلة توسعه و پيشرفت ديديم.
ما بر اين باوريم كه خطرها و خسارتهاي تحريم اقتصادي در دراز مدّت كمتر از حملة نظامي نيست. تحريمها موجب برباد رفتن سرماية اين ملّت در باج دادن به كشورهاي دلاّل و دستيابي پرهزينهتر به كالاهاي اساسي همچون دارو، شيرخشك، موادّ بهداشتي، كشاورزي، صنعتي و عمراني ميشود. تحريمها آرام آرام زندگي مردم را فلج ميكند.
فرار مغزها و سرمايهها، ورشكستگي كارخانهها، بيكاري، كاهش توليد، گراني و فقر و در پيآن اعتياد و فساد، از عوارض اين تحريمها ميتواند باشد. فقر و فساد بستر ساز و گسترشدهندة خشونت و درگيري دروني ميان خود مردم ميگردد. ترس و نگراني از آينده مانع از اعتماد مردم به يكديگر ميشود و مار ا از تمركز و همكاري براي تحقّق آرمانها و خواستههاي مشترك و مهمّي كه بهخاطر آنها انقلاب كردهايم همچون عدالتخواهي، آزادي، استقلال و ترقّي و…. باز ميدارد.
تحريمها خواستههاي ملّي را فردي ميكند. در آشفتهبازار تحريم، هركس سعي دارد كلاه خود را دودستي چسبيده، بياعتنا به ديگري، درگير حلّ بحرانهاي معيشتي و عاطفي روزمرّة خويش باشد. در حاليكه در بحرانهاي فراگير ، مردم بيش از پيش به اتّحاد و خرد جمعي نياز دارند.
ما امروز بيش از هر زمان ديگر نيازمند همبستگي و همكاري و حضور اجتماعي هستيم. بياييم از دمغنيمتشمردن، بي اعتنايي به منافع ملّي، كناركشيدن از مسائل اجتماعي و تماشاچي ناكارآمد بودن دوري كنيم. از مسئولان بخواهيم در تصميمگيريهاي سرنوشتساز به مردم اعتمادكرده، آنها را مشاركت دهند. از مسئولان بخواهيم كه اطّلاعات و اخبار را بهطور شفّاف در اختيار مردم بگذارند تا آنها بتوانند با دلسوزي بيشتر منافع ملّي را پاسبدارند. ما باور داريم كه بيخبري و جهل هرگز نميتواند ضامن امنيّت و ثبات كشور باشد.
چارهاي بينديشيم ، فردا شايد فرصتي نباشد!
همراه شو عزيز
تنها نمان به درد
كاين درد مشترك
هرگز جدا جدا درمان نميشود....
مادران صلح ايران